Samen vieren, verstillen en verbinden. Daar draait het om tijdens het Graceland Festival. Dit jaar was en is het thema ‘Grond onder je voeten’. Wat draagt jou in een wereld vol onrust? Waar bouwen we op, waar staan we voor en waar vinden we stevigheid in een wereld die wankelt?

Boeiende denkers en doeners dagen je uit om opnieuw naar je leven en de wereld om je heen te kijken. Er is volop ruimte om nieuwe wegen te verkennen, terwijl je onderweg bent met jezelf, met de ander en voor wie dat wil met God.

Even vrij zijn, jezelf voelen en de hitte.
Samen met anderen.
Diep ademhalen, stof overal, toch de Geest opsnuiven.
Gedragen door dwalende voeten
op zoek naar vaste grond onder je voeten.
Altijd anders dan je vooraf denkt of verwacht.
Verrassend en ruimhartig
Dat is het Graceland Festival.

Goede grond

De eerste avond belandde ik in de tent van de PKN: de Vindplaats. Daar ging het over ecologische bekering. Spreker Robert Doornenbal vertelde zijn persoonlijke verhaal over hoe hij de groene verhaallijn in de Bijbel ontdekte. Jarenlang had hij weinig oog gehad voor de rol van de aarde en het land, voor bergen, bomen, dieren en rivieren. Voor hem begon die ontdekking bij het lezen van Laudato Si’ van paus Franciscus. Het zette hem aan het denken over zijn eigen manier van leven en motiveerde hem om zijn levensstijl aan te passen. Ook vraagt hij nu aandacht voor dit thema wanneer hij voorgaat in verschillende kerken. Na de lezing schoven we met enkele belangstellenden aan tafel, een bijzonder ontwerp van Bob Venus, om met elkaar verder te praten. Het festival is dan nog maar net begonnen, maar de eerste mooie gesprekken zitten alweer in je rugzak. Inclusief nieuwe inzichten, leestips en genoeg om thuis verder over na te denken en mee aan de slag te gaan.

Grond onder je voeten gaat ook om recht doen

De grond is voor iedereen bedoelt. Er zijn diverse kunstinstallaties die onderdrukking aan de orde stellen. Er zijn mensen van wie de grond hun letterlijk wordt ontnomen. Miljoenen kinderen, vrouwen en mannen leven nog in een toestand van moderne slavernij. Je ontkomt er in onze samenleving niet aan, het is een dicht bij je bed show! In de verzenddozen die bij ons aankomen zit een wereld van leed. Wat kan ik, wat kunnen wij hiertegen doen?

Ook het kerkasiel van Kampen was aanwezig. Er was een indringende presentatie van een van de betrokkenen en via een telefooncel op het veld was er een directe verbinding te maken met de Open Hof in Kampen. Met een buitentemperatuur van 36 graden stond de telefoon daar letterlijk ‘roodgloeiend’. Het gaat bij het Kerkasiel om 420 kinderen die al langer dan 5 jaar in Nederland verblijven en dus geworteld zijn. Is er een uitzondering voor hen nodig omdat de overheid in gebreke is gebleven?

Naast dat dit een schrijnende situatie is, is deze kerk ook een mooi voorbeeld van hoe zij weer relevant is geworden in de maatschappij door stem te geven aan de kinderen die hier al zo lang wonen. Het jeugdhonk, wat enkel nog fungeerde als opslagruimte, is nu al 1.5 jaar lang de huiskamer van de familie Babayants. En wat een bijzondere dingen gebeuren daar tijdens de doorlopende viering. We hebben enkele verhalen gehoord en zijn voornemens om zelf een keertje langs te gaan.

Hoop is ergens voor werken omdat het goed is, niet omdat het kans van slagen heeft

Deze uitspraak van Václav Havel kwam regelmatig terug in het programma, onder andere tijdens een levensbeschouwelijke dialoog. Wat is de grond onder jouw voeten? Van waaruit voel je je geroepen om je niet alleen gedragen te weten, maar ook zelf iets bij te dragen?
Het werd een boeiend gesprek over hoop, moed en moreel handelen. Over hoe het grote zichtbaar kan worden in het kleine en alledaagse. Typisch Graceland is dat je daarbij in gesprek raakt met mensen met heel verschillende levensbeschouwelijke achtergronden. Juist dan kom je al snel bij de kern: waar kies jij voor? Wat draagt jou? En wat is de bron waarop jij je morele kompas afstemt?

Genadeland

Naast de kritische dialogen, inspirerende bijdragen, mooie ontmoetingen, momenten van stilte, is er ook veel ruimte voor mooie, gevarieerde en experimentele muziek. Ik zal niet alles noemen, je moet het beleven en tegelijkertijd kun je maar een klein deel meebeleven. Maar wat dacht je van een adembenemende hedendaagse mis met een sax, zang en electronica? Of diep in de nacht ergens in het bos onder de sterrenhemel luisteren naar violist Carla Leurs die Bach speelt en die zijn noten van ‘Zu dem tod’ uit de beroemde Chaconne uit de Tweede partita voor solo-viool (BWV 1004) naadloos laat aansluiten op de melodie van het lied uit Taize ‘Als alles duister is’.
En ook een gospel soulshow, blazers, house, rave, disco, performance en comedy. Het is er allemaal.

Op zondag sloten we het festival af tijdens een openluchtdienst. Voor iedereen is er plek aan tafel. Dankbaar voor alles wat we gekregen hadden en voor het brood wat gebroken werd. Brood (van de Akker van brood en wijn) waar zoveel liefde en zorg in zit: van de zaaiers, de oogsters, de boer, de dorsers en de bakker. Brood dat er alleen kon zijn door regen, zonlicht en al het rijke leven dat ons gegeven is. Dat is genadeland.

Tenslotte

En wat neem je dan mee naar Maassluis van alles wat je daar hoort, ziet en beleeft? Die vraag bespraken we tijdens een zeer noodzakelijke siësta op vrijdagmiddag. Een pasklaar antwoord hadden we niet. Want voor je het weet, word je thuis weer opgeslokt door alle dagelijkse beslommeringen. Toch blijft de vraag bij mij hangen: hoe zit het eigenlijk met de grond onder onze voeten? Wat draagt ons, waar staan we voor en hoe wordt dat zichtbaar in wat we doen?