Grasland wordt Graceland!

Wat is Graceland?
Graceland is een stuk grasland bij Zeewolde wat voor een aantal dagen verandert in genadeland.  Een land waar je je telefoon ergens kunt laten liggen en waar je geen afval ziet rondslingeren. Een plek waar mensen samenkomen om zich te laten inspireren, verwarren, verrassen, genieten en verwonderen. Allemaal verschillende dingen die je ziel kunnen voeden. Er wordt heerlijk bier geschonken en iedereen is welkom om te komen zoals je bent. Er is geen oordeel, wel kleurrijke diversiteit. Je geeft elkaar de ruimte en dat is ook wat het Graceland Festival wil doen, ruimte scheppen door kunst, muziek, wetenschap en gesprekken om mensen te inspireren en te verbinden. En het wil relevant zijn, het gaat over deze tijd, over de vragen van vandaag.

Het festival is christelijk geïnspireerd. Je wordt er niet bekeerd tot één geloof, één verhaal of één standpunt. Jezus kom je niet tegen in een duidelijk afgebakend verhaal, je ontmoet Hem in en tussen de mensen. God gebeurt daar waar Zijn verhaal ons raakt en waar het impact heeft op het dagelijks leven. Verschillende meningen en geloofsbelevingen kunnen hier naast elkaar bestaan. Er zijn kerkgangers, kerkverlaters, gelovigen, agnosten en atheïsten. Er is een open, nieuwsgierige houding naar elkaar. Dat betekent niet dat je het altijd met elkaar eens hoeft te zijn. Het schuurt af en toe kan ik uit eigen ervaring zeggen, maar daar waar het schuurt is juist aanleiding tot een goed gesprek, zonder de ander uit te sluiten.

Zo was er bijvoorbeeld een panelgesprek o.l.v. Daan Savert over de situatie in Israël en Gaza. Daar waar het Pro-Palestijnse Christelijk Collectief geweerd werd op Opwekking, waren ze hier onderdeel van het panel, samen met een vertegenwoordiger van de PKN en iemand die in Nes Ammin woont en werkt. Er is gesproken over hoe God opkomt voor de onderdrukten, over hoe je je hart zacht houdt en over de rol van de PKN die als volkskerk lijkt te stranden in een vage neutraliteit.

Ik ben zelf nog even gaan luisteren naar Rikko Voorberg over pionieren in de Vindplaats van de PKN. Zijn boodschap was duidelijk: “Ga doen wat niet kan!” Durf dat te doen wat echt impact heeft. Stop met het bevestigen van je eigen vertrouwde verhaal binnen je eigen kring. Maak ruimte en zoek naar wat  mensen raakt en waar zij zich in kunnen herkennen. Juist in die open ruimte kan het verhaal van Jezus ineens weer verrassend betekenis krijgen.

Het thema dit jaar was “Water voor je Dorst”. Daarbij staat dorst symbool voor ons verlangen. Waar hebben we eigenlijk dorst naar in het leven? Die dorst zet ons in beweging en maakt dat we op zoek gaan. Tegelijk schuilt er ook een valkuil in: wanneer je je alleen richt op je eigen dorst, kan dat leiden tot navelstaren. “Laten we een beetje uitzoomen in plaats van navelstaren,” zei Matthijn Buwalda treffend, ver na middernacht, tijdens een prachtige en intieme singer-songwritersessie.

Marianne Thieme hield een indrukwekkende lezing waarin ze het ook breder trok. Dorst lessen is vooral dat van de ander! Daarin vind je betekenis. Ze wees op de driehoeksrelatie: God, ik en de ander. Niet langer mens-centraal denken, maar eco-centraal. We vergeten soms dat we een directe relatie hebben met de schepping, terwijl die schepping intrinsiek goed is: “En God zag dat het goed was.”  Thieme gaf ook handelingsperspectief. Ze herinnerde eraan dat Rosa Parks destijds geen idee had welke impact haar weigering om op te staan in de bus zou hebben. Dat laat zien dat het er wél toe doet wat je doet en waar je werkt.
Ze sloot haar lezing hoopvol af: te midden van alle onrust en crisissen van vandaag hoef je de wereld niet op je schouders te dragen, want God houdt haar in zijn handen. Hij heeft belooft de aarde en de hemel weer nieuw te zullen maken. Wanneer dat zal zijn weten we niet. Maar zoals Luther al zei “Al vergaat morgen de wereld, dan plant ik vandaag nog een boom”.

Op Graceland Festival vinden we elkaar in onze verlangens en onze hoop door middel van sprekers, muziek en kunst. Er waren ongeveer 200 acts, variërend van Taizé tot heavy metal muziek. Theologen, filosofen, kunstenaars en artiesten gaven kleur aan het programma. De overvloed aan keuzes vraagt om je eigen ontdekkingstocht: volg je een meer lichaamsgerichte workshop, zoek je verstilling in meditatieve momenten, laat je je intellectueel uitdagen of geniet je simpelweg van de diversiteit aan muziek en kunst? Er zaten schitterende pareltjes tussen. Veel artiesten spraken openhartig over hun zoektocht naar identiteit en/of betekenis.

Het was ook erg leuk en waardevol om onderling ervaringen te kunnen uitwisselen op het kampeerveld. Zo heb ik ‘Kerk in de wildernis’ gemist, maar daar waren Arend, Welmoed, Rijk en Willem geweest samen met hun enthousiaste ouders. Het prikkelt om wat meer grasland bij de kerk te betrekken of om als kerk juist meer naar buiten te gaan om de natuur te ervaren en te laten spreken. Ik heb al volop ideeën en alvast een ticket gekocht voor volgend jaar. Wie gaat er mee?

Voor meer informatie en tickets kijk je op de website van het Graceland Festival.

Tamara Zonnenberg